تانیا جوهری سکوت را شکست

[ad_1]

تانیا جوهری پس از یک سکوت طولانی دهانش را باز کرد. او از وضعیت فعلی خود گفت، نگاهی به گذشته انداخت و از تمایلش برای بازی در نمایش «باغ آلبالو» گفت.

در دهه اخیر کمتر تانیا جوهاری را دیده ایم. او بیش از ده سال است که در عرصه هنر نبوده و از آنجایی که سخنران یا شرکت کننده در برنامه نیست، کمتر در مجامع هنری یا رسانه ها حضور داشته است، اما کسانی که رویدادهای هنری دهه های اخیر را دنبال کرده اند، آثار درخشان او را به خوبی به یاد دارند. گذشته این پس زمینه باعث شد انجمن بازیگران تئاتر در هفدهمین نشست خود که با عنوان «شب بازیگر» برگزار می شود، به همراه محمد ساربان، دیگر بازیگر پیشکسوت، از این چهره هنری تقدیر کنند.

این جشن که شنبه 24 اردیبهشت برگزار می شود بهانه خوبی بود تا تانیا جوهری سکوت طولانی خود را بشکند و دقایقی با ما گپ بزند.

او در گفت وگو با ایسنا، از دغدغه های خود درباره تئاتر گفت و آرزو کرد تئاتر ایران به روزهای اوج خود بازگردد.

آنچه پیش رو دارید محصول گفتگوی نه چندان طولانی ما با این هنرمند است. بازیگر پیشکسوتی که با مهربانی و حوصله با ما صحبت کرد.

او دختر جوانی بود که پدرش در گروه تئاتر «آناهیتا» به سرپرستی مهین و مصطفی اسکویی بازی می کرد. پدرش او را به پشت صحنه تئاترهایش برد و در نوجوانی اشتیاق به هنر در دختر ایجاد کرد. دوست داشت روی صحنه برود و بودن در کنار تماشاگران را تجربه کند.

پس از فارغ التحصیلی دو دوست صمیمی پدرش زنده یاد محمدعلی کشاورز و اسماعیل شنگله او را برای بازی در نمایشی دعوت کردند و زن جوان به دفتر تئاتر رفت و به گروه جوانان به سرپرستی اسماعیل شنگله پیوست.

جوهری درباره اولین سال های حضورش در تئاتر می گوید: در آن زمان هنرمندان تئاتر به صورت گروهی در اداره تئاتر فعالیت می کردند. هر گروه در سال دو نمایش ارائه می کرد و من در گروه تئاتر جوانان حضور داشتم.

زن جوان مشتاق کتاب و نمایشنامه با دیدن نتیجه تحصیلش در آزمون ورودی دانشکده هنرهای زیبا قبول شد. او همچنین یکی از دانشجویانی بود که تئاتر را نزد اساتیدی چون دکتر دکتر فراگرفت. محمد کوثر، حسین پرورش، دکتر. علی رفیعی زنده یاد حمید سمندریان و… در دوران طلایی این دانشکده

در همان کالج با دکتر دکتر آشنا شد. رفیعی و در اولین نمایشی که رفیعی پس از بازگشت به ایران در تئاتر شهر روی صحنه برد بازی کرد. قطعه «خاطرات و کابوس ها در لباس زندگی و مرگ میرزاتقی خان فراهانی» که خوش درخشید و بعدها این همکاری در قطعات دیگری مانند «آنتیگون»، «سبک و درخواست در پای دیوار بزرگ» ادامه یافت. شهر» و آخرین همکاری او در قطعه «یادبود «آنوس د آریا».

جوهری که در آن سال ها بسیار فعال بود و به طور همزمان در گروه تئاتر و دانشکده هنرهای زیبا کار می کرد، می گوید: در طول دوران کاری خود بیشتر کار کردم و با بسیاری از کارگردانان بزرگ آن زمان همکاری داشتم. چندین همکاری با دکتر علی رفیعی، اسماعیل شنگله، اکبر زنجانپور، هادی مرزبان و… داشتم.»

برای بازیگری که طعم شیرین بودن روی صحنه و نفس کشیدن با تماشاگر را چشیده، کار آسانی نیست. جوهری می‌گوید: «دلم برای لحظه‌ی رُرنس (آخرین لحظه‌ی نمایش که بازیگران روی صحنه در مقابل تماشاگران تعظیم می‌کنند و تماشاگران برایشان کف می‌زنند) تنگ شده، دوست دارم دوباره این لحظه را تجربه کنم و در مقابل آن تعظیم کنم. حضار… “خیلی دلم براش تنگ شده.”

تانیا جوهری سکوت را شکست

او همه نقش‌هایی را که بازی کرده است دوست دارد و نمی‌تواند نقش خاصی را به عنوان محبوب‌ترین نقش‌ها نام ببرد: «در هر یک از نقش‌ها بعد از وجود انسان را پیدا کردم. به همین دلیل است که همه.

من برنامه هایم را دوست دارم پیدا کردن ابعاد مختلف انسان و ارائه آنها روی صحنه بسیار شیرین است. »

اما هر بازیگری هر چقدر هم که موفق باشد پشیمانی دارد. نمایشنامه هایی که فرصت بازی در آنها وجود ندارد و تانیا جوهری نیز از این قاعده مستثنی نیست: و من هنوز هم دلم برای او تنگ شده است. »

اگرچه او کمتر تئاتر می بیند، اما از وضعیت فعلی هنر غافل نیست: «دوست دارم تئاتر دوباره زنده شود، خیلی وقت است که از تئاتر ایران چیزی نشنیده ام، دلم می خواهد تئاتر مثل یک زندگی دوباره زنده شود. زمان ما البته می دانم که شرایط اقتصادی این روزها بسیار سخت است، وقتی پشتوانه مالی قوی ندارید، وقتی حتی اجاره تئاتر ندارید کار کردن بسیار سخت است. البته این لحظه ما بود.تئاتر نمی توانست ما را تامین کند.اما خود تئاتر رونق گرفت.ما سی شب اجرا داشتیم و هر شب سالن پر می شد.گاهی در آخرین اجراها تماشاگران با عجله وارد سالن می شدند. گاهی حتی شیشه‌های سالن می‌شکند و تماشاگران برای تماشای نمایش روی زمین، روی پله‌ها می‌نشستند. شرایط سخت تر است، جوانان با عشق به تئاتر می آیند، اما خیلی ها پشیمان می شوند».

جوهری نه تنها از تئاتر، بلکه در سینما و تلویزیون نیز غیبت طولانی دارد. او دلیل این دوری را اینگونه بیان می کند: آخرین فیلم من فیلم «شیش بش» به کارگردانی آقای گودرزی بود، نزدیک به 12 سال است که کار نکرده ام، پیشنهادهای زیادی را دوست نداشتم و وضعیت اینطور نیست. خیلی خوشایند در یک فیلم بازی می‌کند، حتماً چند جوان در آن حضور دارند، اغلب می‌بینیم که جوانان طوری به ما نگاه می‌کنند که انگار از حقشان محروم شده‌ایم یا طوری به ما نگاه می‌کنند که انگار کارشان را انجام داده‌ایم و اینطور است. بهتر است دور شوی، وقتی آن نگاه وجود دارد، کار خوشایند نیست، همچنین بسیاری از جوانانی که وارد بازیگری شده اند، دانش کافی یا دانش کافی از این حرفه ندارند، می توان بدون هیچ دانش و تجربه ای کار کرد. بدون مطالعه و تمرین، بنابراین ترجیح می‌دهم در خانه بمانم تا با غریبه‌ها کار کنم، زیرا مطمئناً آنها من را نمی‌شناسند. اما وضعیت کلی معمولاً همینطور است.”

او که حتی قبل از کرونا حتی در جلسات هنری شرکت نمی‌کرد، گفت: «واقعیت این است که من به مراسم‌های زیادی دعوت می‌شوم، اما جایی نمی‌روم، مخصوصاً در خانه. دخترم می گوید آنقدر جلو نمی روی که مردم وجود تو را فراموش کنند. الان هم چون مراسم تئاتر است، حاضر شدم شرکت کنم.»

جوهری نه تنها به مطالعه و مطالعه علاقه دارد، بلکه مدتی است که زندگی نامه خود را نیز می نویسد و می نویسد: «گاهی به گذشته فکر می کنم و گاهی می نویسم، می خواستم سرنوشتم را بنویسم، به نوعی بودم، اما احساس می کردم که امروز در امروز در این عصر تکنولوژی، هیچکس حوصله خواندن سرنوشت یک بازیگر را ندارد، به همین دلیل او را کنار گذاشتم. «اما نمی دانم. شاید دوباره شروع کردم به نوشتن و سعی کردم تمامش کنم.”

تنها توصیه این بازیگر پیشکسوت به جوانان علاقه مند به بازیگری، کتابخوانی و کتابخوانی: «می دانم کتاب گران شده است. اما جوانان می توانند از کتابخانه یا از دوستانشان کتاب امانت بگیرند. به طور خاص خواندن یک نمایشنامه به آینده کاری کمک زیادی می کند. از ابتدای علاقه ام، مدام کتاب می خواندم و از آنها عکس می گرفتم و تاریخ خواندن هر کتاب را یادداشت می کردم. بعدها این خواندن ها باعث شد که در کنکور دانشکده هنرهای زیبا قبول شوم. هر چه بچه ها بیشتر بخوانند بهتر است. حتی اگر نتوانند کتاب بخرند، می توانند امانت بگیرند، به شرطی که بعد از مطالعه کتاب ها را پس دهند!

آخرین قسمت صحبت ما این است که نسل ما موفق به دیدن برخی از بازیگران زبده کشورمان روی صحنه نشد و تانیا جوهری با خنده می گوید: «خدایا چه دیدی، شاید بتوانم دوباره تئاتر بازی کنم. “همه چیز ممکن است!”

از تانیا جوهری فردا شنبه 25 اردیبهشت ماه در مراسم «شب بازیگر» که به میزبانی کانون بازیگران تئاتر در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر برگزار می شود، به همراه محمد ساربان، دیگر بازیگر باتجربه و 2 نفر تجلیل می شود. بازیگران دیگر

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.