چرا از نظر عاطفی معتاد می شویم؟ – ایسنا

[ad_1]

بسیاری از افراد دوران کودکی خود را در خانه یا در محیطی می گذرانند که انتظارش را نداشتند و بسیاری از خانه ها دچار بی ثباتی عاطفی، اضطراب و محیطی پر از غم و اندوه یا وحشت برای کودک شده اند.

به گزارش ایسنا، بررسی های کارشناسی نشان می دهد که گاهی به برخی از اعضای خانواده آموزش داده می شود که از ابراز خوشحالی خودداری کنند و همچنین گفته می شود تنها در این صورت است که می توانند احساسات پایدار و سازگاری داشته باشند.

بنابراین ذهن و بدن به محیطی که در آن بزرگ شده اند عادت می کند. در این محیط فرد یاد می گیرد که تحت هر شرایطی با استرس و اضطراب خود کنار بیاید و این احساسات را به پناهگاهی (روانی) برای خود تبدیل کند. در واقع او فقط با آن احساس اضطراب با این پناهگاه ارتباط برقرار می کند.

این شرایط به نوبه خود فرد را به یک «معتاد عاطفی» تبدیل می کند. ضمیر ناخودآگاه به حالت عاطفی مرتبط با اضطراب و دردی که با آن بزرگ شده معتاد می شود. بنابراین وقتی در محیطی قرار می گیرد که جای نگرانی نیست، این وضعیت او را می ترساند زیرا احساس می کند در پناه خود نیست.

در این شرایط چه می توان کرد؟ و چگونه می توان این اعتیاد عاطفی را متوقف کرد؟

به گزارش هندوستان تایمز، روانشناسان معتقدند که برخی افراد (به اشتباه) با اضطراب و آسیب به عنوان یک اصل تربیت عاطفی آنها به این واقعیت عادت کرده اند که وقتی تنها هستند یا در محیطی هستند که مضطرب نیستند، طبیعتاً فاقد ترشح هورمون ها (هورمون های استرس) هستند که حضور آنها اغلب باعث می شود احساس کنند که در خانه هستند.

سپس (در یک واکنش روانی و اغلب ناخودآگاه) سعی می کنند روابط خود را تحریک کنند یا اقداماتی برای ایجاد اضطراب و غم در زندگی روزمره خود انجام دهند. این فقط برای قرار دادن فرد در یک وضعیت عاطفی است که در آن احساس می کند بیشتر در خانه است (به این دلیل که کودکی خود را در نگرانی و اضطراب گذرانده و به آن حالت عادت کرده است).

روانشناسان تأکید می کنند که برای افرادی که بیشتر درگیر چنین حالات عاطفی هستند مهم است که بخشی از روز را در سکوت و مراقبه بگذرانند و به یاد داشته باشند که “همیشه دچار بحران نباشیم و در موقعیت نگران کننده ای قرار نگیریم اشکالی ندارد” و همچنین سعی می کنند از محیط خارج شوید، از کسانی که باعث خشم عاطفی در آنها می شوند دوری کنید.

این مشکل در واقع عادت به نگرانی است. به این افراد توصیه می شود شکرگزاری را تمرین کنند. اگر فردی در شرایط آشفته بزرگ شود، وضعیت ثبات برای او عجیب و ترسناک خواهد بود، بنابراین می تواند (برای کمک به شناخت بهتر خود) صبور و دلسوز خود باشد.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.