میگرن و درمان صحیح آن

[ad_1]

میگرن یکی از آزاردهنده ترین بیماری هایی است که بسیاری از افراد را در طول زندگی خود درگیر می کند. محققان در سراسر کشور اطلاعات مفید و ارزشمندی در مورد این موضوع مهم بهداشتی ارائه کرده اند که مردم و پزشکان می توانند در نظر بگیرند.

به گزارش ایسنامیگرن یک اختلال و سردرد شایع و ناتوان کننده است که حدود 20 درصد از زنان و 10 درصد از مردان را مبتلا می کند. اگرچه این بیماری دومین علت ناکارآمدی در زندگی است و سالانه 3 درصد ارجاعات اورژانسی را به خود اختصاص می دهد، اما احتمال تشخیص و درمان آن نیز کمتر است. از آنجایی که میگرن بیشتر در سنین 18 تا 44 سالگی دیده می شود، در افراد در سن کار بیشتر دیده می شود. بیش از نیمی از افراد مبتلا به میگرن، این وضعیت را به‌عنوان ناتوان‌کننده شدید توصیف کرده‌اند که در طول سردرد به استراحت کامل نیاز دارند.

به گفته متخصصان، میگرن با طیف گسترده ای از شکایات چشمی از جمله تاری دید و درد چشم همراه است. این بیماری باعث کاهش کیفیت زندگی مرتبط با بینایی می شود. در مواردی که علائم چشمی قابل توجه نیست، بسیار مهم است که چشم پزشکان از علائم مختلف میگرن آگاه باشند تا بتوانند با درمان صحیح توضیحاتی دقیق را اعمال کنند. پاتوفیزیولوژی میگرن پیچیده است و درک ما در حال تکامل است. سردرد تنها بخشی از این اختلال پردازش حسی است. مرحله اولیه بیماری می تواند چند روز قبل از سردرد شروع شود.

در ارتباط با این بیماری ناتوان‌کننده، محققان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی مجموعه‌ای از داده‌های تحقیقاتی را ارائه کردند که در آن به یافته‌های جدید در پاتوفیزیولوژی و درمان میگرن پرداخته شده است.

بر اساس داده های تحقیقاتی، علائم اولیه میگرن شامل نوسانات خلقی، خمیازه کشیدن، اشتهای قوی، افزایش ادرار و خستگی است. از آنجایی که این علائم خاص نیستند، احتمال بیشتری دارد که توسط بیماران تشخیص داده شوند. این مرحله که به “هاله” معروف است، یک ساعت طول می کشد و درست قبل از شروع مرحله سردرد است.

خود سردرد بین 4 تا 72 ساعت طول می کشد و سپس وارد مرحله پس از معرفی یا پس از پوست می شود که بین 24 تا 48 ساعت طول می کشد. علائم پس از درومیک شامل خستگی، اختلال شناختی و نوسانات خلقی است. در طول این دوره ها، تحریک پذیری محیطی مداوم، از جمله ترس از نور وجود خواهد داشت.

محسن آذرمینا، متخصص چشم و استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و همکارش در تشخیص میگرن می‌گوید: «طبقه‌بندی بین‌المللی اختلالات سردرد استانداردی برای تشخیص میگرن است و در حال حاضر ویرایش سوم آن است. میگرن میگرن همراه با آن است. و میگرن بدون آن. میگرن بدون آن حداقل به پنج حمله برای تشخیص نیاز دارد. “انتظار می رود سردرد بین 4 تا 72 ساعت رخ دهد.”

به گفته آنها “حداقل دو مورد از ویژگی های زیر برای تشخیص مورد نیاز است: یک طرفه، ضربان دار، با شدت متوسط ​​تا شدید و عدم تحمل فعالیت بدنی. علائم همراه شامل آلرژی به محیط یا اختلالات گوارشی مانند استفراغ یا تهوع.” همچنین معمولاً در لوب تمپورال احساس می شود.”

بر اساس این مطالعه، علائم بصری میگرن شامل دوبینی، چشم درد و فتوفوبیا، علائم اتونوم شامل تورم پلک، ریزش اشک، افتادگی پلک و تنگی مردمک و در نهایت آنیزوکوری یا گشاد شدن مردمک است.

درمان این بیماری نیز شامل درمان مراحل حاد و درمان پیشگیرانه است. به گفته آذرمینا و همکارش، «اولین قدم در درمان، اصلاح عادات سبک زندگی است که در صورت عدم رعایت آنها، خطر ابتلا به سردرد افزایش می یابد. بیماران باید به طور منظم بخوابند، غذا و آب کافی داشته باشند و از مصرف زیاد قهوه و الکل خودداری کنند.

آنها می گویند: شروع میگرن از بیمار به بیمار دیگر متفاوت است، اما به طور معمول شامل استرس، غذاهای خاص، الکل، تغییر در الگوی خواب و نوسانات خلقی می شود. ثبت یک حادثه سردرد می تواند به بیمار در شناسایی علت کمک کند و باید تا حد امکان از عامل سردرد اجتناب شود. در حالی که این روش‌ها کنترل بهتر سردرد را فراهم می‌کنند، هیچ یک از آنها نمی‌تواند به طور کامل از شروع سردرد جلوگیری کند.

به همین دلیل، بیماران باید از درمان های پیشگیرانه نیز آگاه باشند. به گفته نویسندگان این مطالعه، “پیشگیری بخش مهمی از درمان میگرن است، اما در هنگام تلاش برای یافتن یک درمان موثر برای شکل حاد، می توان به راحتی از آن چشم پوشی کرد.” تقریباً 40 درصد از مبتلایان به میگرن نیاز به درمان پیشگیرانه دارند، اما تنها 13 درصد از بیماران از داروهای پیشگیری کننده استفاده می کنند.

محققان خاطرنشان می کنند: «میگرن یک اختلال پیچیده و ناتوان کننده است که احتمال کمتری برای تشخیص و درمان دارد. چشم پزشکان باید از شکایات بینایی که با علائم سردرد رخ می دهد آگاه باشند. آنها می توانند نقش کلیدی در تشخیص و ارجاع درمان ایفا کنند.”

با توجه به داده های ارائه شده در این مطالعه، با افزایش دانش پاتوفیزیولوژی، درمان های اختصاصی میگرن برای کاهش ناتوانی این اختلال رایج توصیه می شود. بیماران ممکن است از بسیاری از گزینه های درمانی موجود آگاه نباشند و به دنبال درمان نباشند. بنابراین، آگاهی کادر پزشکی از درمان های اخیر میگرن ضروری است تا بیماران بهترین مراقبت ممکن را دریافت کنند.

گفتنی است این اطلاعات ارزشمند در «فصلنامه چشم پزشکی بینا» متعلق به بانک چشم جمهوری اسلامی ایران منتشر شده است.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.